Cindy Sprokel
Exhibition Humanoids
13-06-2026 -31-08-2026
De Drie, 2024, 30x15x15 cm.
Sway Back, 2025, 14x11x33 cm.
Faun, 2025, 13x14x20 cm.
So What 2025 VERKOCHT
Ladybird, 2025, 14x11x33 cm.
Cindy Sprokel - Humanoids
In de openingsexpositie Humanoids toont Cindy Sprokel hybride figuren die op het eerste gezicht vertrouwd lijken, maar bij nadere beschouwing ontwrichten. Menselijke lichamen worden één met gevonden en zorgvuldig geprepareerde vogeldelen – schedels, vleugels, poten – waardoor wezens ontstaan die zowel gracieus als ongemakkelijk zijn.
Sprokel combineert het intieme en het onheilspellende, het broze en het monumentale. Haar figuren lijken gevangen in een moment van transformatie: niet helemaal mens, niet helemaal dier, maar iets daartussenin. Ze ademen een melancholische tederheid, terwijl ze tegelijk iets wilds en ongrijpbaars behouden. Door gebruik te maken van restanten uit de natuur die anders verloren zouden gaan, creëert ze nieuwe wezens die voelen als echo’s van mythische verhalen én als commentaar op onze huidige verhouding tot het levende.
De werken bewegen zich op de rand van het herkenbare. Ze nodigen uit tot een dubbel kijken: enerzijds de sensatie van verwondering en nabijheid, anderzijds een lichte vervreemding. Alsof we een glimp opvangen van een mogelijke toekomstige menselijkheid – of een herinnering aan iets wat we ooit waren, maar zijn kwijtgeraakt.
Met een precieze, bijna alchemistische aandacht voor materiaal en vorm onderzoekt Sprokel hoe het menselijke en het niet-menselijke in elkaar kunnen schuiven. Haar humanoiden zijn geen monsters, maar eerder poëtische mutanten die de grenzen van ons zelfbeeld zacht maar indringend oprekken.
Ze voelen tegelijk hedendaags en tijdloos: fragiel, veerkrachtig en wonderlijk.
BIOGRAFIE
Cindy Sprokel (Maastricht, 1961) studeerde beeldhouwkunst aan de Klassieke Academie voor Beeldhouwkunst in Groningen, waar zij in 2018 afstudeerde. Haar achtergrond in het uiterste zuiden van Nederland en haar werk in een theateromgeving vormen een belangrijke voedingsbodem voor haar kunstenaarschap. In haar werk klinkt regelmatig een subtiele knipoog door naar het carnavaleske en het theatrale: een ontmoeting tussen de uitbundigheid van haar Limburgse wortels en de verstilde nuchterheid van het noorden.
Centraal in haar oeuvre staan hybride figuren waarin mens en vogel samensmelten. Uitgaande van het klassieke menselijke model voegt zij dierlijke elementen toe, waardoor een vervreemdende maar overtuigende beeldtaal ontstaat. Haar sculpturen bewegen zich op het grensvlak van realiteit en verbeelding: herkenbaar menselijk, maar tegelijkertijd voorzien van onmiskenbare vogelkenmerken. De vaak dansante houdingen en subtiele bewegingen geven de figuren een eigen karakter en spanning.
Voor haar beelden werkt Cindy met gevonden en zelf geprepareerde vogeldelen, waaronder schedels, vleugels en poten. De kraai, een vogel die haar bijzonder fascineert, keert regelmatig terug in haar werk. Hergebruik en transformatie spelen daarbij een belangrijke rol; in veel van haar sculpturen krijgen bestaande materialen een nieuw leven en een nieuwe betekenis.
Na haar afstuderen nam Cindy het initiatief tot de oprichting van het Groningse beeldhouwerscollectief Het Paradijs, waar kunstenaars gezamenlijk werken en exposeren. Daarnaast maakt zij deel uit van de kunstenaarsgroep De Quasi Realisten. Naast haar eigen kunstenaarspraktijk is zij actief als docent en verbonden aan de Klassieke Academie, Bij Vrijdag en Het Paradijs.
CV
SOLO & GROUP EXHIBITIONS (EEN SELECTIE)
Kunstmaand Ameland
Beeldentuin Kasteel Ravesteyn, Heenvliet,
Kasteel Groeneveld, Baarn, Iconenmuseum, Kampen,
De Hortus, Groningen
Galerie Forma Aktua, Groningen
De Stadsgalerie, Groningen